Film in Zutphen

 In Zutphen sta ik morgen weer. Voor mij altijd nog de kapotte stad aan de rivier. Het met planken afgetimmerde, gebombardeerde station, de nog maar net herstelde IJsselbrug. Waarlangs, tussen de rijweg en het spoor, het smalle voetpad loopt waarover ik als vijfjarige durfde gaan, alleen.

 Het planken pad, tussen de spoorbrug en de weg; duizelingwekkend het water te zien stromen in de diepte.

 Dan keer ik om en loop terug naar de IJsselka­de, waar de stoomtram reed. Daar was de mongool die ik kende, Harm. De mannen van de tram hadden hem een spoorpet gegeven en een koperen toeter, zogenaamd om te helpen bij het rangeren. Hij was er alle dagen druk mee. Tot op een ochtend de trams verdwenen waren. Lege rails, geen mannen meer. Harm doolde over de verlaten sporen. Achter het station maakte de machinefabriek van Reesink z'n gierende geluiden.

 Ook die is verdwenen. 

 De LUXOR-bioscoop op de markt, waar ik als kind nooit in geweest ben, is er nog. Het kunstig betegeld paleis waar ik niet op uitgekeken raakte en waar mijn uitverkoren film 'In the mood for love' morgenmiddag vertoond wordt. Met toelichting, o ja.

Tags: