Koude gekookte aardappel

 Aardappels smaken - hoe wonderlijk - altijd anders, gebakken, gefrituurd, als chips of gekookt. Op de site van Tijdschrift Terras staat een betoog van de Amerikaanse Mary MacLane (1881-1929), die onder de titel 'Compensatie van God' de lof zingt van de aardappel, gekookt, koud. Vertaald door Janne van Beek. Waaruit dit: 

 'Het is zondag middernacht en ik heb net een Koude Gekookte Aardappel gegeten. Nooit zal ik erin slagen ook maar een tiende van mijn waardering voor een Koude Gekookte Aardappel op papier te zetten. Een Koude Gekookte Aardappel is altijd een onvoorzien voorval en dat is meteen ook de voornaamste charme ervan.

 Ik hou van kaviaar bij de lunch. En ik hou van hertenvlees bij het diner, donker en bloederig en rijk. En ik hou van passievol bubbelende champagne in een glas met holle steel op nieuwjaarsdag. En ik hou van moerasschildpad. En ik hou van Frans‑Canadese wildpastei. En van artisjokken en druiven en zilveruitjes. Maar niets heeft de eigenaardige gnoomachtige charme van een Koude Gekookte Aardappel om middernacht.

 Ik kan me geen situatie voorstellen waarin ik om middernacht niet de voorkeur zou geven aan een Koude Gekookte Aardappel. Al had ik een gebroken arm: al lag er een dode echtgenoot in de kamer naast me: al deed zich acuut een wereldramp voor: al was er een dief in huis: al had ik een door en door depressieve dag achter de rug: al stonden God en het geluk zelve op de deur te bonzen: als ik om middernacht een Koude Gekookte Aardappel had liet ik ze stuk voor stuk even voor wat ze waren.

 Warm is diezelfde aardappel banaal en smakeloos. Om tien uur 's avonds is diezelfde aardappel, lauw vanbinnen en doordrenkt met herinneringen aan het avondeten, een weerzinwekkend ding. Om middernacht is hij niets dan onvoorzien magnetisme. Om middernacht staat mijn hele wezen door en door hoffelijk, hartelijk lonkend tegenover een Koude Gekookte Aardappel.'

 lees meer..