Mei

 In mei 1968 was ik met twee collega's op radioreis naar Rome. Het doel was tweeledig: ik 'deed' een mislukt popfestival, waar ik met Italiaanse technici de Byrds, Pinkfloyd, Fairport Conven­tion en zo meer moest zien op te nemen. Ik schreef er eerder over. Jan Haasbroek en Peter Flik gingen naar de Uni­ver­siteit waar een 'revo­lutie' gaande was, met bezetting en al.

 Voor ons heel vertrouwd na Provo, dat zichzelf net begraven had. Na een weekje keerden we uitgeput terug. Wel had ik Gram Parsons opgenomen, de nieuwe Byrds-man die niet lang meer zou leven. Thuisgekomen viel ik in een diepe slaap, waaruit ik ontwaakte door hectisch getelefoneer. 'Het is nu in Parijs begonnen', luidde de boodschap. En of ik onmiddellijk mijn spullen wilde pakken.

 'Geen sprake van', zei ik. 'Dit is ouwe koek. Wij hebben Provo net gehad en nu komen zij nog eens aankakken.'   

 Een jaar later werd het nog erger. Amsterdam moest en zou Parijs navolgen. Het gerucht ging dat het Maagdenhuis bezet zou worden. Ik maakte er een klein berichtje van voor Propria Cures en zette er bij: 'Naar een aanleiding wordt nog gezocht.'