In the mood for love

 Hoe ik zondag op 15.00 uur in de historische Zuphense Luxor-bioscoop aan de Houtmarkt zal aanlanden weet ik nog niet. Ik zal een verhaal vertellen over mijn lievelingsfilm: In the mood for love van Wong Kar-wai uit Hongkong. Die daarna vertoond zal wor­den.

 Ik mag vooraf niets verklappen. Moeilijk genoeg. De hele film is een verleiding dat wel te doen. De extreem elegante zijden Shanghai dresses die Maggie Cheung draagt doen niet anders van de verlegen sigaretten rokende, piekfijn geklede buurman Tony Leung in het afgetrapte appartementencomplex aan de steeg in verzoeking brengen. Maar het kan niet en mag niet. Of het ook niet zal, blijft bewaard in de nevelen van wat 'toenadering' heet. In gewisselde blikken waarvan altijd een terug is.

 Liefde die zo opbouwt tot ondraaglijke spanning - en dat tot in het oneindige - is misschien het hoogst bereikbare, suggereert Wong.

 De avondkleuren bij lamplicht, de inrichting van de interieurs, de regenval, de schrijfmachines en vooral de Shanghai dresses van Maggie Cheung scheppen een volmaakte kleine wereld, waarin zij en hij eigenlijk altijd willen blijven. En de filmkijker ook.  

Tags: