Never really here

 You were never really here, is een veelgeprezen geweldsfilm, waarvan de titel meteen een excuus is. Was de dader er echt, of? Een therapeutische aftelmethode in beeld laat de hoofdrol de gruwelen die hij meemaakte of veroorzaakte herbeleven.

 Tenminste zo begrijp ik regisseuse Lynne Ramsay. Wat niet wegneemt dat ze vanaf de eerste minuut bakken geweld over je uitstort. Goed, de hoofdrol, huurmoordenaar, is geexcuseerd, heeft een oorlogstrauma over uit Afghanistan met flashbacks, lijdt aan hyperventilatie en houdt om met Gerard Reve te spreken veel van zijn moeder, die ziek te bed ligt, maar hij ziet toch wel graag bloed.

 Helaas, al deze gegevens worden alleen even aangeduid, zodat Joe een film lang overblijft. als een moordmachine met hersenspinsels. 

 Ramsay ging dan ook uit van een pulpboekje.

 In de montage wordt dat een gedachtenstroom die lastig te volgen is, maar wel een karakterologische 'diepte' moet suggereren waarin ik helaas niet kan geloven.