Shunga

 Shunga is erotiek of zo je wilt porno, maar dan anders..Eenmaal in het Sieboldhuis keek ik gewoontegetrouw bij de erotica. Valt er iets te lachen bij seks zonder de aardigheid te bederven? De Japanse makers van Shunga-prenten dachten van wel.

 In haar Shunga-boek beschrijft Inge Klompmakers kleurhoutsneden van de 18de-eeuwers Harunobu en Koryusai, uit 1603-1868, toen Tokyo Edo heette.

 In het Westen was en is seks een ernstige zaak. Alsof een grapje de opwinding zou breken. In Japan gaat het samen.

 De locaties in het kleinbehuisde Japan geven er ook aanleiding toe, thuis, met een kind over de vloer of een wegvluchtende minnares of in een badhuis, zoals je bij ons de 'stoof' had.  Veel voyeurisme ook, daardoor. Iedereen ziet elkaar.

 Het 'aardse plezier' gebeurt in Edo vooral in wat de 'drijvende wereld' wordt genoemd, een ommuurde wijk vol eethuizen en, bordelen. Wil je daar niet herkend worden dan kan je een grote strooien hoed kopen om je onder te verschuilen.

 Erotische strips zijn er, gemaakt ook door beroemde schilders. Sinds 1765 in kleurendruk. Het begon al vroeg. Er is een geschilderde 'falluswedstrijd' van Toba Sojo (1053-1140), waar het gaat om wie de grootste heeft en vrouwen eerst giechelend toekijken, maar daarna gaan meedoen.

 Japanners worden niet opgewonden van naakt, halfgekleed is beter. Wel worden de geslachtsdelen komisch uitvergroot en zie je geliefden in acrobatische verstrengelingen.