Zoek

 Gisteravond en deze hele ochtend. Wat deed ik? Zoeken. Er is iets zoek en dan? Laat ik eerst zeggen wat het was, want ik heb het gevonden. Het ging om de USB-schijf in een rechthoekig doosje met bijbehorende kabels, waarop de back-up van mijn computers staat.

 Nergens meer te vinden. En ik moest dringend weer backuppen, Marcel had nog zo gezegd. Zoeken is het nagaan van je gangen. Waar was je, met dat ding? In Haarlem, bij Marcel, toen met de stroomstoring en ook met dat virus een keer. Gebeld dus? Maar nee bij hem was de USB niet. 

 Achterin de auto dan? Nee. De mantra: 'Het kan niet weg zijn.

 Het hele backup spul, schijf en twee kabeltjes, zit in een doorzichtige plastic zak van Museum Boijmans. Die lag niet op z'n gewone plaats dus, onderste plank van de oude Lundia. Maar er zijn nog drie andere plekken waar ik hem gebruik.

 Ik word onmatig nerveus van dit soort dingen. Dit is eén chaotisch huis. Alles nogeens ondersteb­oven gekeerd, maar niks. Hoe kun je je herinneren wat je vergeten bent. Waar bij komt dat mijn huishouding vergeven is van de verlengsnoeren, contactdozen, pluggen, apparatuur. 

 Maar soms denk je buiten jezelf om. Nu ja, denken? Hoe dat kan, geen idee. Daarom geloof ik niet in robots die ons te slim af zullen zijn. Die kunnen dat niet. Zomin als ze een drukke straat kunnen oversteken.

 Hoe ik erbij kwam in mijn gereedschapshok te gaan kijken, geen idee. Ik kom daar nooit met computers, alleen timmerwerk. Maar in wanhoop komt een mens tot vreemde stappen.

 In het hok lag een plastic zak. Ik zag dat de Black & Decker erin zat zoals altijd. Maar nog iets. Dus - waarom? - keek ik even wat er onder zat. En waarachtig, mijn backup schijf met de snoertjes!

 Welke idioot? Ja, ik dus.