De acht jaar oude Benjamin maakt schema's van de mensen die de dode hoofdrolspelers uit zijn leven hebben gekend. Waarvan Oom Otto, broer van zijn moeder en zijn voogd, de belangrijkste is. Kan een jongetje goedmaken wat het noodlot zijn ouders en zijn oom aandeed? Benjamin is de gevangene van het verleden. Maar, als je het boek uit hebt denk je: 'Is dat erg? Mischien wel niet'.Maandagavond 20 augustus na 21.00 praat Arjen Lubach in De Avonden over deze uitzonderlijke thematiek. In januari 2008 komt zijn tweede roman, 'Bastaardsuiker'.Een boek ''met veel overwegingen erin''

Typisch, bij herlezing, op p. 49 van De donkere kamer komt de tekst woord na woord terug. Soms weet je heel precies wat je vergeten bent."'Ze zocht in haar tas, toen kwam er een schrijfinstrument tevoorschijn dat hem in verbazing bracht. Het leek op een vulpotlood, maar het schrift dat het voortbracht, zag eruit of het met inkt was geschreven.'Wat is dat voor een ding?' Hij griste het uit haar hand. Aan de spits toelopende uiteinde merkte hij een klein kogeltje op.'Dat is een ballpoint. Is dat zo bijzonder?''Die dingen bestaan hier niet. Gebruik het nooit meer! De Duitsers hebben dat nog niet uitgevonden. Ben je gek geworden?' "