Wat Lara de Moor ziet

 Lara de Moor, wier werk me op Art Rotterdam trof schildert meest interieurs. In haar boekje met schilderijen uit 2011-2015 legt ze uit: wat in een bepaalde kamer gebeurd zou kunnen zijn mengt zich met de waarneming in het nu. Wat we zien is maar een klein onderdeel van wat er aan beeld is.

 In haar boek zie je niet alleen haar schilderijen maar ook hoe ze eraan werkt. Ze verschikt het meubilair, voegt er elementen aan toe. Het resultaat fotografeert ze als steun, later bij het schilderen.

 Ze schrijft: 

 'Het is dit vluchtige, ontwijkende in het bijzonder dat ik in mijn werk te pakken wil krijgen. Schilderen is heel geschikt om het te benaderen, omdat het zelf tegelijk aanwezig en afwezig is. Het hangt stil en zwijgend aan de muur en suggereert tegelijk een opening en een ontsnapping naar een andere ruimte zoals in Through the looking glass van Lewis Caroll.' 

Tags: 

Lara de Moor

 Vanmiddag op Art Rotterdam in de Van Nelle werd ik overspoeld. Er hing en stond meer waarom dan ik in een middag aankan. Er wordt geschilderd, dat is de hoofdzaak. En alles kan. Maar wat doe je als alles kan?

 Wie heel precies naar de waarneming kan schilderen zoals Lara de Moor, heeft het voor het kiezen. Zij kiest voor huiselijke contrasten. Ze ensceneert. 

 Op sommige schilderijen zijn gebruiksvoorwerpen met touwtjes vastgestrikt aan lijnen die buiten het beeld lopen. Is er een marionettenspeelster aan het werk die het interieur aan touwtjes heeft en bedient? Natuurlijk.

 Zo ontstaan voorstellingen met een dramatische kracht die je niet kunt verklaren. Als iets 'net echt' is maar je verstand te boven gaat, grijpt het je dan meer aan?

 Hergé heeft eens een heel Kuifje album - de Zwarte Rotsen ‑ opnieuw getekend, omdat brieven van Engelse lezertjes hem wezen op detailfouten: klinknagels in een locomotief zaten verkee­rd, de schotse ruit die Kuifje droeg was verkeerd.

 Hij hertekende heel het album. Zelfde draaiboek, zelfde plaat­jes, maar nu goed. Mij legde hij de noodzaak van precieze detaillering uit: op de voorgrond kan Haddock de onwaarschijnlijkste buitelingen maken als de auto's op de achtergrond maar kloppen.

 Bij Lara de Moor net zo. Je ziet een plastic zak water op een tafeltje die langzaam leegloopt in een roze teiltje. In een interieur waar licht en schaduw, glimmertjes op de vloer zo natuurgetrouw zijn als maar kan. Ik zie dat de zak water op barsten staat.

Dat maakt spanning. En geeft mij nog meer reden me af te vragen wat hier in godsnaam aan de hand is. Waarom ligt die zak daar? Wie heeft dat teiltje tegen het lekken er onder gezet? Alsof dat zou helpen als de waterbom barst. 

Tags: