Gerald Durrell en de heilige teen

 Job Spiekerman, mijn leraar Engels, gaf ons als eerste lees­boek 'My family and other animals' van Gerald Durrell. Er is momenteel op de BBC een serie over zijn familie, 'The Durrells'.

 Levendig weet ik nog de paniek die ontstaat als de jonge Gerald op Korfoe verzeild raak in een processie op weg naar de kerk, waar iedereen de bewaard gebleven en in een beeld in­gemetselde teen van de heilige Spiridon moet kussen. Zijn moeder is doodsbang dat hij er een ziekte door zal oplopen.

En nu kreeg ik bij het nieuwe Tijdschrift Terras het verhaal Ín het hart van het hart van de schrijn' van de Française Anne Kawala, vertaald door Kim Andringa. Wat een verhaal! Het draait om het in 1514 gebalsemde hart van Anna van Bretagne. koningin van Frankrijk, waarvan de lege schrijn is bewaard. In de Middeleeuwen waren vrouwen - anders dan nu - vaak machtige vorstinnen.

Voortleven na de dood kan door al is het maar een stukje van iemands stoffelijk overschot te vereren. Over een 'geestelijk overschot' hoor je minder.

Anne Kwala maakt een bijwijlen griezelige poëtische rondtocht langs relikwieën. Harten werden vaak uitgesneden. Wat te denken van het 'Gedicht van het uitrukken en opeten van het hart - Vida van Guilhem de Cabestan'. De minnaar van een echtgenote! Kawala drukt me met m'n neus op al die schrijnen met overblijfselen. Wat een vieze gewoonte! Weer besluit ik 'hoe dan ook cremeren'.

Kawala krijg je als je je abonneert op het Tijdschrift Terras.