Sinds ik de catalogus van het winterseizoen 1880-81 van de Grands Magasins du Louvre in handen kreeg weet ik iets van wat dat inhield: galanterieën. Woordenboeken en naslagwerken schieten tekort als je iets wilt begrijpen van wat daar wordt aangeboden. Terwijl de dames van toen toch onmiddellijk begrepen moeten hebben wat daar werd aangeboden.
Galanterieën? De ENSIE zegt: 'collectieve benaming voor allerlei voorwerpen van weelde, artikelen van mode en smaak, sierlijke snuisterijen enz., ter versiering eener welingerichte woning, of ook tot opschik en tooi: koopman in galanterieën, magazijn van galanterieën. De vader van Kafka had een winkel in galanterieën. Ik keek ook Zola's Au Plaisir des Dames weer in. En daar vind ik een assortiment luxe artikelen. die zelfs in de Nederlandse versie onbegrijpelijk blijven. Een verdwenen wereld opent zich, een verdwenen taal.
Ach de korsetten! 'Van zwart satin de laine, gestikt en met gekleurde waaiers, bovenaan geboord, voor echt balein wordt ingestaan, gekleurde veter. 18 Francs.' En dan de 'Engelsche laarsjes, geregen, mat chevreau en genaaid, kurken zolen, chagrijn, leêren hakken, F 7.75.'
Onder de 'meubelstoffen' vind ik 'Camaieux kreton', en Diarbekir, wol en katoen zonder verkeerden kant, getrouwe navolging der antieke portieres, voor 10 Francs 75 de meter.' En bij de tapijten het 'fluweelachtig moket', gestreept, gechineerd, granite, voor eetzalen, vestibules enz. Maar er zijn ook 'Dekbedden voor kostscholen van satinet in alle kleuren'.