Hond aan zee

'De zon stond nog stil boven ons

Toen stak er een kille wind op

Verlieten de gasten het strand

Alleen nog een zwarte labrador

Rende blaffend het zeewater in

Tot hij zich aan onze voeten legde

Tong ver uit de bek de ogen sloot

Daarop kleedden we ons maar uit

Renden zelf om beurten naar de zee

Tot waar we elkaar nog net hoorden

De stilte overstemden met zijn naam

Maar ook wij werden moe zagen hem

Van richting veranderen niet naar ons

Toe komen maar kalm de zee ingaan

Wachten weer net als die ene keer

Hoorden boven onze ademhaling uit

Hoe het nu toch zo stil was als toen

Rende de hond jankend van ons heen

Scheen ons met zijn brandende staart bij

Over het water waaruit we hem terugriepen