Fraulein

 Orientatie is iets wonderlijks. Zeker met duizelingen. Waar ben ik ligt niet ver van ‘’wie ben ik’?’ Vannacht droomde ik van Kubricks invalide Dr. Strangelove, die voor de Amerikanen werkt, die opeens uit zijn rolstoel komt en loopt! Hij zegt dan ‘’Mein Führer ich kann wieder laufen’.. Fout! In een latere Duitse versie werd het ’Mein Führer ich kann wieder gehen!’

Even maar, dan stort hij weer ineen.

 Hoe kom ik bij Duits in mijn koorts?  Ik dwarrel rond door srokoude vakantieoorden, vanuit de Klettenberggürtel in Keulen, waar tante Trude woonde met haar kristallen wijnglazen voor de Weisswein. En  vandaar zag in Maria Laach in de Eifel en vergaapte me aan Duitse taal. Sinalco, ‘’Bitte ein Bit’ voor het Bitburger bier. Het boottochtje van Koblenz naar Deutches Eck en de Ehrenbreitstein heugt me.

 Daarna verdroomde ik me in ‘Fraulein’ van Chris Howland, de Engelse bezettingsmilitair die in alle jukeboxen zat. ‘’Nur der Wein und die Trauben’’. Weemoedig  liedje over het heimwee van Amerikanen en Engelsen van de bezettingsmacht . Van Freddy Quinn weet ik nog veel: ‘Heimatlos’. En ook in de Kleine Konditorei  zat ik vannacht weer.