Vliegen

 Maar in bed na uitputtende onderzoeken, met een terugkerende bloeddruk – waardoor ik was weg geraakt - was ik nog aardig misselijk en duizelig. Oude magische termen als ‘Het trekt bij’ kwamen op. Terwijl ik in een stokoud Engels buurttreintje zat waar ik bediend werd door Molly  Sugden uit ‘Are you being served’. En daarna in een oude slaapwagon gelegd met luxe schemerlampjes.De katheter waarmee ik in het ziekenhuis was geleegd deed zich nog voelen. Ik piste onmiddellijk in bed. In haar keurige Wagon Lit! Tegelijk was ik in Amsterdam. En ontving een mail van Steven Brakman, die zo ging:

 ‘Ik herken in je reacties op dit ziekenhuis gedoe iets van mijn vader: hij had er een grote afkeer van, wilde er niet over spreken en dacht aan zijn bureau met schrijfmachine.  Toen hij bedlegerig werd vertelde hij dat hij een mooi schilderij zag in zijn kamerjas dat aan een haakje hing bij zijn voeteneinde. De kracht ontbrak maar er is nog een doek waar je het begin ziet van dat schilderij; kronkelige streep van boven naar beneden; de kamerjas.’

 Een dag dat je overal bent, inwendig en uitwendig.

 Ik ontwaakte of wat er voor doorging in het Baskenland, waar gefietst werd tussen vierkante roodwitte blokhuizen.