Dick Hillenius

 De bioloog, musicus en dichter Dick Hillenius (1927-1987) ontmoette ik in zijn werk­plaats, in een van de houten huisjes achterin Artis, een ruimte met terraria vol reptielen en amfibieën. Het rook er. Hij schreef wekelijks een rubriek in Vrij Nederland.

 Toen hij daar werd opgezegd heb ik hem een rubriek op de radio aangeboden. Te laat, kort daarna stierf hij. Nu heeft zijn collega bioloog Tijs Goldschmidt het boek 'Ademgaten' samengesteld, 'Denken over dieren'. Daarin vond ik wat hij oppikte uit een interview met filmer Ingmar Bergman. Bergman zei dat vrouwen beter toneelspeelden dan mannen - hij werkte met vele - vanwege hun voorliefde, van jongsaf, voor verkleden, het plezier van in de spiegel kijken, opmaken etc. Mannen zouden daarentegen beschaamd zijn om in de spiegel te kijken. Zegt Tijs Goldschmidt: 'Daar past volgens mij bij het grote verschil in mannen- en vrouwenmode; de eerste vrijwel stagnant, de tweede constant wisselend'.

 Goldschmidt stelt dan het miljoenen jaren oude verschil tussen de op jagen gespecialiseerde man en de in thuiszittend kinderverzorgen gespecialiseerde vrouw. Vrouwen willen de beste jager en die vang je als beste verleidster (en daarna vasthoudster) van mannen.

 In dit patroon past de vrouwelijke neiging tot theater, opschik, het kritisch bekijken van de eigen verschijningsvorm en het even kritisch bekijken van concurrenten. En daar komt het klassieke beeld van de lelijke dikke rijkaard en zijn fraaie jonge vrouw. 

 Het duo Carlo Ponti en Sophia Loren, onsterfelijk.

 ps. Natuurlijk roert Hillenius in zijn korte stukje ook de nature-nurture discussie aan, die in de jasren '70 woedde. De opvoeding mocht geen nadruk leggen op man-vrouw verschillen!