Zee

 Wat me trekt in de zee is het oneindige. Dat ik probeerde de bedwingen met bouwwerken. Bij vloed on­begonnen werk, bij eb dwaasheid. Duitsers rijden honderden kilometers om het te ervaren. Klassiek Haags is de Duitser die aan de waterlijn een zandkasteel bouwt, de volgende dag terugkeert en meent dat hij nog steeds eigenaar is. Sander Meij schreef dit, in 'De zee leeg laten lopen', te vinden in de bundel 'Pincetbeweging':

 'je werkte aan een gat in de branding

je legde een geul en een damwand aan

putte je uit in het verplaatsen van zand

dat net als je huid van kleur verschoot

naarmate je dieper kwam

 

het werd vloed, waarop alles

voor niets bleek geweest

hoe woedend je was op de zee

 

de herinnering knarst als een zandkorrel

je weet dat de strijd niet voorbij is

al was het alleen maar vanwege'