Stegman

 Weg is ie, voorgoed. Hij staat niet meer in de straat. Wat herinnert aan de keren dat ik vergeten was waar ik hem had achtergelaten  dan werd het steeds verder van huis. En zo werd ik een bekende van Therese Schwarze, Willem Pastoors, Lutma en Bur­gemeester Tellegen.

 Maar het kon ook de vorige keer geweest zijn dat ik bij de goudsmid Lutma terecht kwam. Dat gebeurde vaak, de eervorige keer onthouden. Zodat ik door de nachtelijke Pijp bleef dwalen, op zoek naar verloren voetstappen.

 Tot ik bij de fourniturenzaak van de gebroeders Stegman in de Lutmastraat aankwam.

 Een stokoude winkel. En dan dacht ik dan aan Lodewijk Stegman, uit 'Ik heb altijd gelijk' van W.F.Hermans. Die daar ook vaak voorbij gefietst moet zijn in de tijd dat hij over De Wolkenkrabber schreef. 

 Heg en steg, een prikkelende naam, die hij leende. Fantaseer ik.