Kerst met God

 De Kerstavonden bij mij thuis werden in de laatste jaren van mijn grootvader getekend door zijn ziekte en dementie. Hij logeerde op wat de 'studeerkamer' van mijn vader heette. Niet dat die er ooit studeerde. Hij deed er 'tukjes' en las er pornoboekjes. Ook ontving hij er meisjes voor wat heette bijles Duits.

 De laatste Kerstmis dat mijn grootvader - die ouderling was en in de kerk rondging met het collectezakje - er verpleegd werd was ik al zo oud dat ik zelf een kristalontvanger kon bouwen. En zo kwam het dat ik hem mijn apparaatje kon aanbieden om naar de radio te luisteren. Dat ging via een oortelefoontje met een stekker.

  Ik liep op kerstavond naar boven en zei tegen hem 'Opa wilt u misschien naar de radio luisteren er is een kerstdienst van de kerk op.'

 Dat wilde hij wel. Ik legde hem uit hoe het oortelefoontje moest worden aangesloten op mijn kristalontvanger en ging weer naar beneden naar het plechtige kerstdiner, met het in groen en rood geborduurde tafellaken en de kristallen kandelabers. Opa zou straks boven een hapje krijgen.

 Maar halverwege de Kersthaas - wild was verplicht met Kerst -  klonk er plotseling een knal en ging het licht uit. We konden alleen verder bij kaarslicht. Kortsluiting!

 Ik had meteen een vermoeden en rende de trap op naar de studeerkamer.

 En daar trof ik mijn grootvader aan, rechtop zittend in bed, met een verwarde blik een zwartgeblakerd oor... Naast hem lag het oortelefoontje van mijn kristalontvanger, helemaal gesmolten. Maar mijn grootvader leefde nog.

 Al snel zag ik wat er gebeurd moest zijn. Hij had naar de kerstdienst op de radio willen luisteren en de stekker van de kristalontvanger niet in mijn gefiguurzaagde kastje van de kristalontvanger gestoken maar in de contactdoos van het lichtnet, naast zijn bed aan de muur.

 Nog vaak probeerde ik me voor te stellen wat voor radioprogramma mijn grootvader die kerstavond beluisterd moet hebben. Het kon haast niet anders of God zelf had in de uitzending ingegrepen.