Nu is ook de Binnenstadgarage gesloten en wordt gesloopt. Ik kwam bij de compagnons terecht op aanbeveling van de broers Roel en Karel, van Garage Bergsma, waar ik vele jaren onderdak was. En wier Heilige Hallen het loodje moesten leggen toen de Noord-Zuidlijn kwam. Een bedrijf van vader op zoon was het, de eerste garage van Amsterdam-Zuid.
Ze wisten met de kwalen van al mijn oude auto's raad. Ik was altijd welkom. Karel leek op Stan Laurel. Roel deed zwijgzaam in oldtimers. Liet me eens een stokoude Porsche-motor zien, zeggende 'er zit geen pakking in die motor, als ie warm wordt kloppen de uitzetting- en inkrimpingscoëficienten precies'. Een verhaal voor Rudy Kousbroek.
Maar Garage Bergsma sneuvelde onder de Noord-Zuidlijn. Ze rieden me toen de compagnons van de 'Binnenstadgarage' aan, die een naamstrip op mijn nummerplaat plakten. Aan de muren van hun bedrijf hingen eigengemaakte schilderijen, kubistisch, zo'n beetje. Tot die op een dag verdwenen waren. Kort daarna was hun garage veranderd in een bouwput.
Ook mijn winterbanden waren weg. Niet erg. Ik heb een heilig ontzag voor oude garages. Vroeger had je er op de Simplon-pas wel elke kilometer eentje. Weet u wat het is? De auto's van nu gaan niet meer stuk. De mijne heb ik weggegeven.