Succes

 Nooit zal ik dat woordje meer anders kunnen horen dan als het klonk uit de mond van Guus. Zo heette hij, ving ik eens op bij een van mijn vele bezoeken aan de verfwinkel. Gunstig gelegen in die tijd omdat de buurt in razend tempo betrokken werd door gretige doe-het-zelvers.

 Guus bleef altijd rustig onder de bestellingen van studentes die nooit eerder een flesje peut of een kwast hadden aangeraakt. Roerstokjes kregen ze erbij bij de vleet. Guus kon kleuren feilloos namengen van een oude splinter.

 Waterbasis of oliebasis, het is even weten. Adviezen gaf Guus ongevraagd.

 Voor mij kwam zijn moment van glorie bij het vertrek als de student of artieste de zaak verliet met zakken vol verfpotten, stapels kwasten, schuurpapier en afkrabmateriaal.

 Dan zei Guus altijd die magische woorden: 'Veel succes'. Langzaam uitgesproken. Op het omineuze af. Waarna de tevreden klant opgewekt de zaak verliet, meewarig nagestaard door types als ik, die hun leergeld al betaald hadden. Door schade en schande.

 Ja, ik heb mezelf een kamer uitgeverfd, maar de kat erin achtergelaten. Een huis vol blauwe pootafdrukken was wat bleef.

 'Veel succes', denk ik nog vaak.