Het gezicht van het Lam

vrijdag 24 januari 2020 - 22:07

 Al jaren kan ik niet door de binnenstad van Gent lopen zonder aan de Rechtvaardige Rechters te denken. Het gestolen paneel uit het veelluik Het Lam Gods. Achter iedere gevel, in elke nis zou een dichtgemetselde ruimte kunnen zitten met daarachter het gestolen paneel van de gebroeders Van Eijk.

 En zo vergaat het eenieder. Mijn eerste ontmoeting met Het Lam dateert van begin jaren '60. We bezochten de St. Baafs op een stil uur. Het veelluik hing nog in de kapel waar het voor gemaakt was, rechtsachter in de kerk.

 Eigenlijk bedoeld om alleen op hoogtijdagen geopend te worden. Maar nu was het alle dagen hoogtij en een zeer oude kenner gaf zijn voorstelling voor het handjevol bezoekers. Vertelde het verhaal en opende stuk voor stuk de panelen, zoals het bedoeld was. Zijn tongval deed de rest. Onvergetelijk. Ook door de geluiden van de scharnieren.

 Alle toen bekende bloemen en planten zouden erop staan.

 Het sluitstuk, het lam, had een omfloerste blik, die alles te raden overliet.

 Nu is het gerestaureerd en ik kan er geen vrede me hebben.

 Het lam heeft een heldere, bijna gemaquilleerde blik gekregen. Het is kortweg mens geworden, terwijl dat juist zo mooi in het midden was gebleven.

 En het veelluik zelf is uiteen genomen en wordt in stukken geëxposeerd. Van de middeleeuwse voorstelling is niets over. Soms moet je de tijd zijn werk laten doen.