Het opvouwbare, doorzichtige regenkapje voor dames is verrdwenen. Ik althans zie het nergens meer. Je kon ze heel makkelijk ineenvouwen tot een strip, met lintjes aan weerszijden die onder de kin gestrikt konden worden. Klein en zeer makkelijk opbergbaar.
De verdwijning moet te maken hebben met het gebrek aan elegantie. Het werd iets voor oude dames.
Zelf heb ik lange tijd regenkleding geweigerd. Ook om stilistische redenen. Naar school fietste ik zodoende in mijn gewone korte jek, zodat ik daar aankwam met een doorweekte pantalon. Het werd dan dringen bij de centrale verwarming om een plekje waar je je kon drogen.
Het ergste was de uitvinding van een regenponcho die over de schouders moest en dan omlaag viel in de richting van het fietsstuur. Daarin het schoolplein op fietsen was sociale zelfmoord.
Om van de capuchon niet te spreken.
Te erg. En nu weer terug nota bene, en heet een hoodie, verlengstuk van een sweater. Een gezichtsverhullende kap met een middeleeuwse effect.
Zelf heb ik nu wollen schaatsmutsjes. Zonder letters!
En voor noodgevallen een bejaard regenhoedje.
Vanouds wordt de strijd tussen regenval en stijl op straat beslecht. En gewonnen door modebewuste vrouwen die hun kapsel graag aan de elementen blootstellen. Er bestaat zelfs shampoo met een weer-en-wind effect.