'Wij rusten van twee tot vijf.' Corona bracht de herontdekking van de eenzaamheid.
Die ik ooit ontdekte door het liedje dat Appie van der Zande en ik in zelfgemaakt Engels zongen terwijl we de Daal en Bergselaan afdaalden: 'Seven lonely days make one lonely week'.
Wat was 'lonely'? Meer kwam ik te weten bij het het collecteren voor Humanitas ('alle gezindten'): met rust gelaten worden.
Sommige huizen gaven geen gehoor als je belde. En dan door de brievenbus kijken in stille huizen. Unieke kijkjes in onbekende werelden. Jassen aan een kapstok, en glimp van een granieten aanrecht. De lucht van een petroleumstel. Het dichtslaan van de tussendeur, ook wel tochtdeur, tussen de vestibule en de gang.
Er werd open gedaan. Een vinger wees op het bordje 'niet storen' achter het glaasje in de deur en zei: 'dat, jongeman, heeft u zojuist gedaan.'