Berggraven

 Lang geleden stond er een stukje in de Margriet over de Cinque Terre. Een Terra is een stad of dorp met omgeving. De vijf dorpen ten zuiden van Levanto aan de Tyrrheense kust waren nog onontgonnen gebied.

 Er liep een spoorlijn door tientallen tunnels richting La Spezia. Licht, donker, zee en landschap wisselden elkaar snel af. Later ging ik te voet. In het eerste dorp, Monterosso was een steil pad omhoog. Een forse klim. En vreemd genoeg langs het pad, de trappen omhoog, liepen verroeste kabels. Waarheen? Een steengroeve? Een wijngaard? Nergens een richtingaanwijzer gezien. Steeds dieper onder ons klotste de zee tegen de rot­sen. Eindelijk kwamen we bij een klein plateau. Met hier en daar wat wel grafzerken moesten zijn. Dus? Dus!

 De kabels waren een lift voor lijkkisten die hier moesten worden bijgezet. Niet vreemd. Monterosso was geheel tegen de steile bergwand aan gebouwd, ruimte om de doden te begraven was daar niet. Vandaar deze oplossing.

 Te beduusd om foto's te maken daalden we af.