Zon

woensdag 05 augustus 2020 - 16:22

 Waar zon is, is schaduw, alleen soms niet. Schaduwloosheid is griezelig, in de woestijn om twaalf uur 's middags. Levenloos. Wij leven van de schaduwen, die alles in de wereld zijn proporties en kleuren geven.

 Het nieuwe Kunstschrift is gewijd aan 'Zon' en dus aan schaduw. Schaduw is drama, is theater. Vertelt je hoe laat het is. De zonnewijzer is onze oudste klok. Die niet werkt als er wolken voor de zon trekken.

 Hoofdbestanddeel van het Nederlandse weerbericht is dan ook de te verwachten hoeveelheid zonneschijn, die samen met de wind ons humeur bepaalt. Ooit zal er een boek verschijnen waarin je de precieze weersgesteldheid ten tijde van 'grote gebeurtenissen' kunt opzoeken.

 Kunstschrift maakt werk van wat er omgaat tussen zon en schaduw, tussen dag en nacht, en al wat daar tussen ligt.

 Zo is er de dramatisch opwaaiende vitrage in de 'balkonkamer' van Adolph Menzel (1845), het door de ruiten op de wand vallende licht in de 'Aardappelschillende vrouw' van Pieter de Hoogh (ca. 1663) en alle floersen daar tussenin.

 Alsof de zon spelletjes speelt die de schilder moet achterhalen.