Uta's kleren

 De eerste betoverend mooie vrouw die ik zag hing aan de muur op mijn vaders studeerkamer, waar hij 'tukjes' deed. Nu pas weet ik wie zij was: markgravin Uta van Ballenstedt, uit het geslacht der Askaniers, echtgenote van Ekkehart (ong. 1000-1046). Ze moet toen al de mooiste vrouw ter wereld geweest zijn.

 Ik zag haar in de Dom van Naumburg, waar ze vrij hoog, half in het donker staat. Moeilijk de kleuren te onderscheiden waarin haar kalkstenen (!) beeld ooit beschilderd was. Haar beroemde blik dankt ze aan de manier waarop ze over de opgeslagen kraag van haar mantel uit kijkt.

 Een fantasie van de onbekende beeldhouwer, die dit tweehonderd jaar na haar dood maakte en dat nog jaarlijks vele pelgrims trekt.

 Nu heb ik een foto van Uta, waarop haar kledij beter uitkomt. De kraag is van een mantel of cape tot de grond. Het blijft moeilijk te zien hoe die over haar jurk valt, die met een grote speld vol juwelen sluit.

 Met haar wat grof uitgevallen linkerhand houdt ze de sleep van die mantel op. Waarvan je, net als van haar jurk zowel gedeelten van de binnen- als van de buitenkant ziet. Die kleuren zweven tussen groen blauw en rood.  En er is natuurlijk ook nog een onderhemd. 

 Er is nog een tweede - ontsierend - beeld van Uta, waarop ze helaas lacht. 

 ps. Nietzsche groeide op in Naumburg en kwam er aan zijn eind. Over Uta heeft hij nooit geschreven, zover ik weet.