Mole Antonelliana

 In rijke woonhuizen stonden vroeger wel 'pronkstukken'. Voorwerpen zonder functie of reden, zomaar 'voor het mooi'. De glasblazer Bernard Heesen maakt ze nog steeds. Mijn grootmoeder koesterde een gipsen Napoleon met een verguld zwaard, onder een glazen stolp.

 Omdat steden ook huizen zijn herbergen ze ook zulke pronkstukken, zoals Parijs zijn zinloze, betekenisloze Eiffeltoren.

 Iets wat daar op lijkt staat in de binnenstad van Turijn en komt op alle ansichtkaarten voor, maar een ikoon is het nooit geworden.

 De Mole Antonelliana brengt je meteen bij de vraag naar het doel of de bestemming. Het ding is 167 meter hoog en vernoemd naar zijn maker, de architect A. Antonelli. Waar dient het toe? Het werd in 1863 gebouwd als een synagoge. Er zat een tijd een weinig bezocht museum in van de Risorgimento, de eenwording van Italië in de 19de eeuw, die immers begon in Turijn.

 Toen ik er eindelijk eens in kon omdat er toen het filmmuseum gevestigd was. heb ik ook het uitzicht gezien, de kring van Alpen, de je overal in Turijn ziet, in roze avondlicht. De Monte Rosa. Turijn, de voorlopige hoofdstad van het nieuwe Italie moesr een symbool krijgen. de Mole.

 Nietzsche, die hier een belangrijk boek schreef als Ecce Homo, vond het een prachtig symbool. Hij schreef aan zijn vriend Peter Gast in 1888. 'Ik zag de Mole Antonelliana, Vreemd dat hij nog geen naam heeft.'

 'Het meest geïnspireerde bouwwerk ooit gebouwd in een poging omhoog te reiken - het herinnert me aan niemand minder dan mijn Zarathustra. Ik heb het 'Ecce homo' genoemd en in de geest omringd met een uitgestrekte vlakte.'