Landscheidingsweg

El(fje) en Nikki

 Deze teksten staan er al een paar jaar. Op het viaduct over de Landscheidingsweg in Den Haag. Die voor Elfje was er het eerst. Die voor Nikki kwam later.

 Steeds als ik er onderdoor rijd moet ik me alles weer afvragen. Eerst hoe moeilijk het is om die letters daar te krijgen. Die grote voor El(fje) vooral.Dan de impuls waaruit dit voorkomt. Is die: hang je liefde aan de grootst mogelijke klok, iedereen moet het weten?

 Het 'tell the world'? En vervolgens, hoe kom je erbij? Van bovenaf? En dan een kwast aan een stok vastmaken? Met een spuitbus lukt dit niet. Of is de schilder er met een vrachtwagen onder gaan stilstaan, midden in de nacht?Hoe ook, het heilige moeten is in het spel. Plus een gedegen voorbereiding. Van het kopen van verf en kwasten tot het kiezen van een moment waarop je het minste risico loopt betrapt te worden. Tenslotte de vragen over de meisjes. Is dit, wat ik denk, waarachtig liefdesbetoon?

 Of waren het versierpogingen? En zo ja, lukten ze? Wat als Elfje en Nikki niets van de schilders wilden weten? Dan staat dit er nog jaren, en zullen Elfje en Nikki de Landscheidingsweg mijden tot alles vervaagt.