Tom Steen stierf in 1969. Hij was eind jaren '60 een hooggeschat kenner van al wat nieuwsgierige twintigers wilden weten over het verborgen, diep weggestopte vroeger.Het is onvoorstelbaar geworden, maar in die jaren was het verleden verder weg dan nu. Muziek, films en strips uit de jaren '20 tot en met '50 leken wel van de aardbodem verdwenen.
Het nieuwe regeerde. Niet alleen op pakken wasmiddel stond de aanprijzing NIEUW! Gisteren was dood en vergeten.Alleen een doodenkele zonderling verzamelde en bestudeerde in het verborgene. Robert Crumb bijvoorbeeld. En bij ons Tom Steen, die bv. ook Laurel & Hardy voor Nederland 'herontdekte'. Van Steen kreeg ik als jonge radiomaker oa. de muziek gemaakt bij Schulz' Peanuts en de Mother Magoo Suite. En een plaat met tunes van oude Amerikaanse radio strips als Jack Armstrong (the all American boy), Wonder Woman, The Shadow. Tom Steen zag resultaat van zijn zendingswerk. Via alternatieve bladen kwamen klassieke Amerikaanse strips als Krazy Kat, de Katzenjammer Kids of Little Nemo in Slumberland heel langzaam weer boven water. De laatste keer dat ik hem zag, op de uitgeverij Thomas Rap, had hij een hele doos hasjpijpen bij zich, chillums ook. Hij rookte nogal, dat was aan zijn korte verhaaltjes wel te merken. Deze doos kwam hij nu plechtig bij de uitgeverij achterlaten. Hij stopte, zei hij, was eraf. Het laatste dat ik daarna hoorde was dat hij opgenomen was in Santpoort.