Taal is oorlog. Cultuur is oorlog. Zeker binnen de kolommen van de jarige Volkskrant. Vanmorgen vlamt Kees Fens in zijn 'In het voorbijgaan'. Hij snakt naar zwaarte en 'saaiheid', en ontvouwt voor de Volkskrant-feestvarkens een Frankfurter Allgemeine. Die oerdegelijke krant die geen spat concessies doet waar de Volkskrant diep buigt voor de veronderstelde gemiddelde smaak en de hielen van lezer likt.
Er blijven steeds minder ernstige of bedachtzame eilandjes over in de krant. Die staan dan ook steeds raarder tussen de doelgroep-productie. Ik hoorde dat ook Fens 'in gesprek' is over een 'mindere frequentie'. Omineuze eufemismen. Maar 't is niet waar dat de misère van Internet komt, beste Kees Fens. Integendeel. Internet is een middel. Hoe je het gebruikt staat vrij.Toch zal niet iedereen veelgebruiker worden. Internet is geen massamedium gebleken. Daar is nog een beurskrach uit voortgekomen. Wat overblijft is zoeken, lezen en schrijven. En plaatjes kijken.Om te kunnen zoeken moet je iets weten, anders is de aardigheid vlug van het zoeken af.Als schrijver op Internet overleven is ook lastiger dan toiletbezoek.Schrijven blijft schrijven, waar je het ook doet. Straks, als die krant zonder u verder door de koopgoot vaart hoop ik op een weblog van u. En dan meteen maar elke dag. Een eigen krantje.Uw stukje van vandaag bijvoorbeeld, kan zo op een blog.