Hoe de film aan die titel komt is een raadsel. Gabita is zwanger, maar ze draait er voortdurend omheen. Tegenover de aborteur, zelfs tegenover haar beste vriendin Otilia. Niemand weet hoe lang ze zwanger is, alleen filmmaker Cristian Mungiu.
Wat doen mensen als ze in het nauw raken? Gabita slaat aan het liegen. Eerst over hoe lang ze al zwanger is, dan over het toegezegde bedrag. Vervolgens zegt ze dat Otilia haar zusje is. Ze durft geen hotel te reserveren, komt in het verkeerde terecht.Laat alles aan haar vriendin over. De enige die zich haar lot aantrekt. Dat blijkt een uitzonderlijke eigenschap in deze omgeving. We zijn in Roemeniƫ, 1987, onder het oude bewind. Otilia slikt de leugens. Begrijpen kun je het niet noemen. Ze accepteert stilzwijgend dat haar vriendin liegt en draait omdat ze in het nauw zit. En doet wat er gedaan moet worden. Tot het bittere eind. Dan is het zomaar voorbij. Je komt buiten en denkt 'ja, zo zijn mensen, maar er zijn goddank uitzonderingen.'