In Duitsland sla ik altijd aan het wederopbouwen. Berlijn, Dresden, Karlsruhe en München kijken me aan. En ik begin te bouwen. Kaalslag. En wat te doen als architect of stadsplanner.
Ook Bremen vertelt het verhaal van vlug en goedkoop moeten bouwen. Van ontdekken dat de bewoners verknocht zijn aan een traditie waarvan ze zich deel willen voelen. Maar alles is weg. De straatnamen zijn er nog. En wat resten plaveisel. Kasseien zijn niet duur. De rest is illusionisme. Hoe geef ik het idee van oud aan een reconstructie?Ook het stadscentrum van Bremen is een naoorlogse herschepping. De stilzwijgende afspraak met de bewoners luidt - zoals overal in Duitsland - dat dit de zelfde stad is als die van voor de oorlog. Leven in een leugen. Het kan. Het went.