Wat te doen aan foute of onzinnige tekst bij beeldende kunst? 't Wordt almaar erger. Welzijnstaal kom je tegen, maar ook Franse filosofen.
Babette Wagenvoort schreef: 'Ik zou graag aan een expositie meedoen waarin al het werk dat tekstuele uitleg nodig heeft niet toegestaan is.' En ze voegt toe: 'Het ergste is misschien nog wel dat zo ontzettend veel kunstenaars denken dat ze dat soort teksten zelf moeten schrijven. Of dat die tekst belangrijker is dan het werk zelf.'Wat te doen? Ik ga tekst verzamelen. Kijken wat er dan gebeurt. Zo kwam ik - puur bij toeval - in Teylers Museum terecht, waar Frank van Hemert (1956) werk op papier exposeert onder de titel 'Birth copulation death'.In zijn Curriculum Vitae vind ik oa.: 'Elk schilderij afzonderlijk is een beeldverslag van artistieke bevindingen en persoonlijke ervaringen die tot een ondeelbaar en tegelijk veelvormig geheel samengebald zijn. Opvallend zijn de heel eigen heftige kleurstellingen. De kleuren roepen emoties op, zijn zelfs fysiek aanwezig.Ook zijn er zichtbare sporen van de wijze waarop de verf op het doek is neergezet, uitgevloeid of erop is gesmeten en uitgewreven. De sporen verwijzen ook naar het penseel, de kwast maar ook vingers en handen in gradaties van onstuimigheid. De verf is bovendien op talloze plaatsen opgeladen met een erotische gloed die bijdraagt aan de indringende aanwezigheid van de schilderijen van Van Hemert.'Het houdt niet op. Teylers maakt nog melding van drie tentoonstellingen die tegelijkertijd in Duitsland worden gehouden.'In wisselende samenstelling tonen vier geselecteerde musea zijn fascinerende oeuvre waarin hij de onvermijdelijkheid van het menselijk gedrag en het menselijk bestaan beschrijft. Frank van Hemert heeft een grote liefde voor de tekenkunst. Het Prentenkabinet toont werken uit series, zoals Secret survivors en La petite mort. Dit zijn rauwe en soms pijnlijke voorstellingen, vaak met prachtige kleuren, die direct uit het onderbewuste lijken voort te komen.'