Af en toe ga ik naar Leuven, om in de avond wat rond te lopen, langs hoge poorten waar eens koetsen door reden, over Dijle-bruggen waaronder Fiere Margriet - de lokale heilige - voorbij drijft. Margriet drijft altijd tegen de stroom in. Het poortje waar Erasmus zijn drietalig college stichtte waar je kon leren de bijbel in de oorspronkelijke talen te lezen, de Stella Artois brouwerij en de Hortus, met vooral zeldzame appels en peren.
Nu was de stadsschouwburg verlicht. Ik liep brutaal naar binnen in een rondgebouwd Art Déco-interieur met reliëfs en schilderingen. En zag de trots waarmee dit gebouw rond 1930 moet zijn geopend door een lang dode burgemeester ten overstaan van ook erg dode notabelen. Vrouwen in avondjurken zag ik achter de Cola automaten van nu.Ze stonden er bij of het altijd zo zou blijven. Over de architect en de makers van de wandschilderingen is op internet niets te vinden. Ik zal terug moeten naar het stadsarchief. Want ik bewonder hun werk. En denk erbij hoe grondig de stad in 1914-1918 vernield is. In de stad staan daarvan op 8 plaatsen reuzenfoto's..