Bauhaus (1)
dinsdag 22 september 2009 - 23:17
‘Een voorwerp is bepaald door zijn wezen. Om het zo vorm te geven dat het goed functioneert – een stoel, en huis – moet zijn wezen onderzocht worden, want het moet zijn doel volledig dienen, dwz. zijn functie praktisch vervullen, houdbaar, goedkoop en ‘mooi’ zijn. – aldus Otto Gropius in 1924
Vanmiddag ’t Bauhaus bezocht, in de merkwaardige buitenwijk van de provincieplaats Dessau waar het na de verbanning uit Weimar in 1925 terechtkwam.
Wat het Bauhaus doet in kunst, design en architectuur is niet veranderd. Het wil nog steeds ‘de werkplaats van het moderne’ zijn. Geschiedschrijving ervan hoort daarbij.
Ik ben opgegroeid tussen true believers in kokosmatten en buizenmeubilair en ik weet nog steeds niet of ik ze moet liefhebben of haten, de modernen. Kun je een betere mens maken door de wereld voor hem in te richten?
Je kunt het proberen. Bauhaus heeft tussen 1919 en 1933 (het definitieve verbod van de Nazi's) de wereld veroverd, en vorm gegeven.
En nog. Ikea is Bauhaus.
Hier in Dessau, in de luxe Meisterwohnung van de leraren Kandinsky en Klee stootte ik m’n kop tegen het doorgeefluik. En - in de film over huize Gropius - aan het luik waardoor mevrouw vuil goed uit zicht verwijderde. De luiken naar de wereld der homunculi.
Ze komt wel in beeld, in die film, de stille kracht achter deze revolutie: het dienstmeisje, dat zo handig van de sofa een driezitsbank kan maken. Samen met mevrouw, dat wel.
Over de ontwerpen van radiatoren tot lampen – er is zelfs een Bauhaus theeëi - niets dan lof.
Later meer.
Links:
RSS