De stad is leeg, maar de tolletjes draaien nog steeds. Er speelden in Brueghels 'Kinderspelen' zo'n 150 kinderen, Michel van Dam haalde ze stuk voor stuk weg en restaureerde de achtergronden. Er bleven wat mutsjes en petjes liggen in de modder.Ook het mannetje op de ladder is weg. Je kunt er zelf op gaan staan en naar binnen kijken. Dat deed Michel ook. Het lege laddertje is een weerkerend, raadselachtig motief in z'n kleine schilderijen. Net als de benen van Icarus, die na zijn rampvlucht in zee stort.
Ik kijk nogeens naar de lege stad. Nu naar wat overbleef na de ontruiming van de 'Strijd tussen carnaval en vasten' (1559).
Wat je ziet lijkt wel een hiernamaals.
Het doet ook denken aan de nog lege grachtengordel van Gerrit Berckheyde.
Maar waarom? Waarom zou je een stad leegmaken?
Volgens Johan Huizinga kon je de Middeleeuwen niet binnengaan. In z'n Herfsttij zei Huizinga dat dat een andere wereld was, ver van de onze. Michel, beeldend kunstenaar en bouwhistoricus is het niet met hem eens. Mensen als wij, zegt hij, waren er toen, en zijn er nu.
’t Is open op vrijdag en zaterdag van 11.00-17.00, Witte de Withstraat 124 in Amsterdam.
Maandagavond na 21.00 is Michel van Dam te horen in De Avonden.