Dr. Guislain, museum én lieu de mémoire
Sarah Westphal fotografeerde verlaten stukken van het gebouw, net als ik.  

Geheugen (3)

Het museum annex instituut Dr. Guislain - aan de Gezondheidssstraat -ging me niet in de kouwe kleren zitten. De tegels, de lange gangen, de baksteen en de geuren die nooit meer verdwijnen.Er stonden vandaag ook weer verpleegden die een dagje suppoost mochten zijn omdat de autobussen van de Christelijke Mutualiteit kwamen. Ik kreeg wel een bekertje thee, maar geen stukje appeltaart omdat ik niet van de CM was.

De rijen wastafels zijn er altijd nog.
Er staat op de expositie een soort hamsnijmachine van bij de slager, alleen hier sneden ze er plakjes hersen mee. Niet dat alles niet netjes is schoongemaakt, maar.
 
Ik ben vier keer herkeurd voor militaire dienst tot ik na vijf jaar eindelijk S5 kreeg (stabiliteit) en het briefje 'voorgoed ongeschikt wegens gebreken'.
Dat gebeurde in de Muzenstraat in Den Haag, (telkens 's ochtends om 7.00, eerst doorlichten)
De gangen en trappen en bolle lampen waren daar net als in dit reuzencomplex in Gent.
De dag begon en eindigde bij lamplicht.