Hoe was nu werkelijk de relatie van de jonge Gerard Reve met zijn moeder?Het is half twaalf in de avond. Gerard heeft zojuist het verhaal 'schrijver worden' voltooid.Een doorbraak. Dé doorbraak naar het schrijven. Het jaar 1946, hij is 22 jaar oud.
'Ik loop door het huis, in de huiskamer is alles al donker. "Slaap je al?" vraag ik. "Nee," antwoordt een kreunende stem, "zet mij even het klokje gelijk." Ik ontsteek het licht in de achterkamer, waar mijn ouders te bed liggen. "Ik heb het klaar." "Lees eens voor," zegt mijn moeder. "Slaapt vader?" "Hij snurkt weer, het is verschrikkelijk, een zet geven helpt maar even." "Luister," zeg ik, "en geen stomme vragen stellen."
Deze toon dient om geen genegenheid te doen blijken.
"Begin nu maar." ""Hoe vind je het?" ''Ja ja." "Vind je het goed?" "Ja." Meer komt er niet uit.'
ps. Vandaag kreeg ik m'n griepprik en herinnerde me hoe Gerard er in de jaren '90 al op aandrong dat ik die zou gaan halen. Reve speelde graag voor dokter.