Germaine Kruip
maandag 15 februari 2010 - 22:04
Vanmiddag eindelijk Germaine Kruip ontmoet. In de Paviljoens in Almere, waar nog steeds 'Only the title remains' te zien is, haar eerste grote solo. Die niet voor niets zo heet. Over licht hadden we het, haar materiaal. Over hoe ze met dat licht van het podium - ze werkte in het theater - overstak naar het museum.
Licht - de zon bepaalt zelfs de sluitingstijden van het museum, vandaag 17.52, morgen 17.54 - is en blijft een ongrijpbare grondstof. Zo goed als van een theatervoorstelling niets ander overblijft dan indrukken in het hoofd dat de toeschouwer mee terug naar huis neemt.
Wat ook betekent dat je haar werk niet kunt afbeelden.
En zo blijft Germaine Kruip onachterhaalbaar. In haar nooit ophoudend spel met binnen- en buiten, daglicht en kunstlicht, spiegels en schaduwen.
Als toeschouwer word je met zachte hand uitgenodigd je stappen en blikken naar haar opzet te richten.
Want eigenlijk heeft ze een hekel aan interactiviteit.
Licht en schaduw leer je jong, merk je in de Paviljoens.
Ik herinnerde me met kracht hoe mijn eerste zaklantaarn, dat wonderinstrument, in de hand lag.
Maandag as. na 21.00 is ze te horen in de Avonden
Links:
RSS