Amateurs (2)

Ze signaleert een reeks onuitgesproken regels van het mediaspel. Zo heb jij bij Idols toch altijd een jury, die met ontzag behandeld wordt, en wanner in de formule van Pauw & Witteman een sporter of musicalster naast een minister zit dan mag die wel wat zeggen - of zelfs uitpakken, zoals Ali B. tegen Balkenende - maar de rolverdeling ligt vast: de minister heeft het laatste woord, een afspraak die de presentatoren bewaken. 
Ook bij Idols krijgt de jury het laatste woord.
Maar de mediacultuur zou slecht buiten amateurs kunnen.
Ze zijn goedkope acteurs, publiekslievelingen en vertolkers van ieders droom.
Als het soms lijkt dat iedereen alles kan, en overal verstand van heeft dan lijkt dat inderdaad maar zo.
Men doet graag alsof. In ieders belang.