Kamagurka (3)

De verslaggever van Humo beschreef het zo: 'Voor me rijst een monumentaal schilderij op. Het doek is zo groot dat de schilder er een rolsteiger bij nodig heeft. Het is geïnspireerd op een literair hoogtepunt uit de bijbel: het boek Job, het oudtestamentische horrorverhaal van de vrome rijkaard Job, wiens geloof door de Here wreedaardig op de proef wordt gesteld, want de Here hoeft geen beschuldiging van misdaden tegen de menselijkheid te duchten, en ook geen menselijkheid.
Centraal op het schilderij staart de verhakkelde, grandguignoleske Job je met één oog aan: een oog dat meer dan genoeg heeft gezien.

Even later bevindt de verslaggever zich zevenhoog, met uitzicht op zee, in het badplaatsje Mariakerke. Nu ze hier toch zijn, wil Kamagurka hem iets laten zien:
'Hij schuift het raam open en begint buitenshuis met een boterham te wapperen. Het duurt geen dertig seconden of de eerste meeuw meldt zich aan: ze blijft roerloos hangen, nauwelijks een meter van ons verwijderd: een surplace tussen hemel en aarde, een wonderlijk geval van luchttrappelen met vleugels. Pas als Luc Zeebroek de boterham op de vensterbank legt, vliegt ze ermee weg.'