Morgen naar Overveen, om te praten over z'n boek President Johnson's Blues, over blues en gospel uit de tijd van Lyndon Johnson, Martin Luther KIng en Vietnam (1963-1968).
Dit is Guido's vierde boek (weer met bijbehorende CD's) over de neerslag van het wel en wee van de zwarte Amerikaanse bevolking zoals te vinden in de zwarte muziek.
Heel de wijsheid, humor en levenservaring van de 'invisible people' (Ralph Ellison), heel hun manier van denken zit in die muziek. Nergens vind je een completer beeld van de 'black experience'.
Liedjes als organisatievorm.
Daarom zijn zwarte zangers zo belangrijk.
Inplaats van een politieke partij (er bestond nooit een zwarte partij) was er altijd de muziek.
En die sloeg aan. Wereldwijd.
Maandag is Guido van Rijn te horen in de Avonden.