Waar loopt de streep? De agenten van de Parijse Dienst Minderjarigen hebben een dubbele baan: zelf een leven leiden en daarbij op de levens van anderen toezien en daarin waar nodig ingrijpen.
De Dienst die getekend wordt in 'Polisse' van Maïwenn lijkt een zooitje ongeregeld dat voortdurend - heel klassiek - op die streep balanceert. Af en toe loopt Hill Street Blues er doorheen. Maar op de Hill waren nog geen pedofielen.
Polisse laat onder meer de vele kanten van pedofilie zien. Je realiseert je dat een volwassene, ook een politieman geen kind meer kan aanraken zonder dat je er iets van denkt. Dat is de pest van deze film, of het nu gaat over pedofilie, illegalen of jeugdcriminelen. Het kwaad is overal, je weet dat je er je ogen voor sluit en het probleem overlaat aan politiemensen als deze die er ook geen raad mee weten en er af en toe gek van worden. Je komt de bioscoop uit als wegkijker.