Was gister in Zeist bij vriend Paul die tijdelijk in een gesloten inrichting verblijft.
Ik was wel vaker in zoiets. Ken het drukken op de bellen en het gerammel met de sleutels, ook het doffe roken is er nog. Maar er bleek iets essentieels veranderd: er is nu Facebook en er zijn mobieltjes. Zo zien vrienden en bekenden van Paul dagelijks foto's van de inrichting en van z'n schilderijen. Hij brengt die gesloten wereld in beeld en onder de mensen. En daarmee zichzelf.
Hij zit er, maar toch ook niet. Dankzij die veelgesmade techniek. Geen kwaad woord meer.