De verbouwing is nog in volle gang. Maar boven is de nieuwe Boeddhazaal al open. Een verhaal apart. Eens stonden ze buiten.
Toen het Leidse Museum van Volkenkunde in 1937 dit gebouw betrok verhuisden ze naar een speciale zaal, waar een ingenieuze spiegelconstructie en het buitenlicht voor een steeds wisselende belichting zorgden. Een wonderlijke atmosfeer, volgens getuigen, waarin velen de Boeddha's zagen leven of bewegen. Het zou iets voor Germaine Kruip zijn om zoiets te herstellen. Maar, de Boeddha's hebben tenminste weer een eigen zaal, en zijn nu met lampen kunstig uitgelicht.
In 1883 kocht Volkenkunde een grote Amida Boeddha, de hemelse Boeddha van het Westen, de ondergaande zon en het hiernamaals. En daarna nog vier andere: Yakushi Nyorai, de geneesheer-Boeddha; Shaka, de historische Boeddha en twee beelden van Dainichi Nyorai, de Zonne-Boeddha.
Intussen vind je in de al geopende benedenzalen de verzameling kunst uit alle werelddelen en een nieuw informatiesysteem met touchscreens, waarvan de programmering nog in de war is, zodat Boeddha soms in Afrika terecht komt. Tegelijk zijn de bordjes goedddeels verdwenen, zodat je veel ziet en weinig te weten komt. Morgen meer over de dikzak.