Aki Kaurismäki

 De stilering en belichting, de dialogen, meteen al kom je terecht in een statisch wereldbeeld, waarin Frankrijk meer Frankrijk is dan het ooit was. Een glas wijn in een café zoals ze eens beston­den, een groentewinkeltje waarvan het rolluik nog één keer opengaat omdat Kaurismäki het wil, ook al loert de dood.

En in die wereld komt een jonge illegaal binnen, zoals ze al eerder in films over de Pas de Calais voorkwamen. Maar bij Kaurismäki gebeuren er wonderen. Te beginnen met een politieman die uit z'n rol valt, en dan het betoverende optreden van de stokouwe rocker Little Bob. En zo verder.  

 'Ons kindje is dood, maar we laten het er niet bij zitten.'