Onderzeebootloods

 Maar welke kunst kan het opnemen tegen zo'n hal, op zo'n plek. Niet de hippiekunst van de Turk Sarkis. Er bestaat zoiets als hippieïsme. Erg voor de vrede en tegen de oorlog en het ontsnappen aan deze jachtige tijd.

 Iedereen mag meedoen, omdat ieder­een eigenlijk kunste­naar is. Op een grote ronde tafel liggen door bezoekers achter­gelaten dingetjes. Ik vond er een leeg stripje tranquil­lizers en legde er braaf het hartje 'mooi' naast, dat ik bij afrekenen had gekregen.

 Sarkis heeft zelfs Provo's witte fietsen van stal gehaald en ze met veertjes beplakt en ook de zang van de altijd bedreigde walvissen: 'Fietsen op een wolk, luisteren naar de walvis­sen'. Niets dodelijker voor kunst dan goede bedoelin­gen. Ja, ik fietste m'n rondje. En toen mocht ik naar buiten en kon met de auto naar het vergeten dijkdorp Pernis. Waar de petrochemie boven de snelweg uittorent. Wat is het daar mooi.