Tante

 Vanmiddag in Antwerpen voor de nalatenschap van de tante die in mei stierf. Ze werd 87. Gelukkig in de Paradijsstraat, in haar eigen huis.

 Hoewel aangetrouwd belde ze me veel, vooral 's avonds laat. Tekenen kon ze, maar op haar best was ze met stoffen. En nu kreeg ik vanmiddag mijn erfstuk 'De bushalte' waarvoor ze een Tokkie-gezin in elkaar zette, Onslow-achtige vader, wulpse doch­ter en broeiend broertje met hond. Ze stonden op de kast.

 En nu staat het gezin opeens bij mij, ik kan ze in hun abri van De Lijn zo neerzetten als ik het wil. En zien hoe ze gemaakt zijn. Hoe de vaderbroek gemaakt is, op de heup met riem, de rode laarsjes, de met eindeloos geduld verzamelde stofjes en materialen.

 Als ik in Antwe­rpen kwam kreeg ik toelichting op nieuwe details. Alles moest kloppen. Toen ik eens vroeg hoe een keurige dame als zij - ongehuwd gebleven - erbij kwam zo'n sexy gezin uit te willen beelden bloosde ze en zei 'Ja, je ziet ze op straat, zo zijn ze hè..'.

Tags: