't Is 21:37 en ik heb Ben Verwaayen maar opgegeven. Na mevrouw Edelkoort ben ik niet bestand tegen nog meer rookwolkjes uit oren.
Later nog wat geprobeerd, maar nee. Wat gaat er mis? Ideaal zou zijn wanneer de gastheer van zo'n avond zelf z'n gasten uitnodigt. Dat lijkt logisch, je nodigt iemand uit omdat je hem wat wilt vragen. Maar er is een redactie die tegenover deze vriendelijke Belg personages neerzet waar hij zichtbaar niks mee heeft.
Vanavond dus weer een stortvloed van onbewezen beweringen waar niet op doorgevraagd wordt. Er kon ook eigenlijk niet over gepraat worden, zei Verwaayen. Zelfspot, humor, twijfel, ho maar. Een regen van clichés ('durf te kiezen'). Management blijkt te zijn leven in permanente verwondering. 'Iets durven doen wat nieuw en spannend is.' Kretologie die al dertig jaar meegaat. Een vraagstelling is er niet. Er zijn eigenlijk geen vragen. Volg je hart en intuïtie, net als Steve Jobs en Bill Gates. Dat die behalve charismatische leuterkousen ook geniale constructeurs waren wordt graag vergeten.
Het gekke is, dit soort dwaasheid hoor je in het bedrijfsleven al minder. Voor survivalweekends is geen geld meer. Nu zijn semi-overheids instellingen - altijd wat achteraan sjokkend - als de VPRO de nieuwe gelovigen.