Wood & Harrison (3)

 Er is een film van de maquette van een parkeerplaats met vele schaalmodellen. Af en toe ontploft er een auto en blakert zwart. Rookwolken trekken op. Je weet alleen steeds niet welke er nu aan de beurt zal zijn. Daarom blijf je kijken. Maar daarom is geen reden. Steeds voltrekt zich iets, maar je weet niet wat en wanneer. En zo zit je uren lang in een lift die verdieping na verdieping passeert. In de tentoonstellingsruimte ernaast ligt een Dinky Toy op z'n rug waarvan één wiel almaar blijft draaien.

 Wat is kinderachtig, wat beantwoordt aan je diepste onvrede? Hoe ver gaan die twee hand in hand? Is het vreemd om elke avond voor het slapengaan een hoes te leggen over zowel je tv als je vogelkooi? Wood en Harrison nemen je mee naar de kleine ruimte. Er is bij hun geen verschil tussen een bergtop, een parking of een systeemplafond. Hun woord is claustrofilie.

 Morgen na 22.00 in de Avonden meer.